رفتن به بالا
  • چهارشنبه - ۳ آبان ۱۳۹۶ - ۰۵:۴۹
  • کد خبر : ۱۶۷
  • مشاهده :304 views
گزارشی از بازدید در یک معدن ؛

قامت خمیدگان معدنی چشم انتظار بروزرسانی تجهیزات تولید

معادن ذغال سنگ کرمان که با امکانات ۶۰ سال پیش هنوز استخراج می کنند باید هرچه سریعتر در اولویت تامین تجهیزات پیشرفته و بروز قرار گیرند تا هم تولید افزایش یابد و هم جان شرف و عزیز کارگرانش را حفظ نماید که این امر تلاش همه جانبه مسئولان استانی را می طلبد . به گزارش” […]

معادن ذغال سنگ کرمان که با امکانات ۶۰ سال پیش هنوز استخراج می کنند باید هرچه سریعتر در اولویت تامین تجهیزات پیشرفته و بروز قرار گیرند تا هم تولید افزایش یابد و هم جان شرف و عزیز کارگرانش را حفظ نماید که این امر تلاش همه جانبه مسئولان استانی را می طلبد .

به گزارش” پایگاه خبری تحلیلی کارگران کرمان “کمبود تجهیزات و امکانات کارگری در بخش تولید و استخراج ذغالسنگ کرمان به حدی ابتدایی است که برای ما که د رعصر تکنولوژی و هوشمند به سر می بریم قابل هضم نیست معادن یکه تنها با عرق جبین کارگرانش تولید می کند نه با امکانات به روز و پیشرفته اش .

آیا تا به حال یک  معدن از نوع ذغال سنگ را از نزدیک دیده اید و زحمات ، رنج و ملال کارگرانش را از نزدیک درک کرده اید  ، آیا می دانید کارگر معدن چه کسی است و با چه مقدار حقوق در چه شرایطی به چه کاری مشغول است ؟؟

دیر باز است که نام معدنکاری و کارگری معدن در گوش مردم کرمان خاطره ساز است اما این نام و آوای آشنا هرگز از سوی همگان  لمس و حس نشده است.

معدن آبنیل کرمان که بعد از طی ۴۵ کیلومتری در نزدیکی های روستای زیارتی بی بی حیات قرار دارد،بهترین و با کیفیت ترین ذغال سنگ را تولید می کند ، و البته محیطی کمتر ایمنی شده نسبت به دیگر معادن استان را دارد .

روز گذشته به محض ورود با کارگرانی روبه رو شدم که بسیار نحیف و لاغر بوده و کمر خود را با تسمه هایی چرمی بسته بودند و با قامتی خمیده راه می رفتند  به نظرم آمده که خسته هستند و نیازمند استراحت ، اما همین که به من رسید گفت خوش آمدید و لبخند ی با تمام خستگی بر صورتش نشاند .

با خودم گفتم چطور ممکن است این کارگر با این شرایط بد جسمانی همچنان بر روی دو پا ایستاده و البته به استخراج می پردازد اما چیزهای دیگری به سرعت گوی حواسم را ربود و مرا متوجه ماشین هایی کرد  که وظیفه حمل مواد از معدن به انبار را بر عهده داشتند ابتدا نا خواسته خنده ایی بر لبانم نشست اما به سرعت از صورتم محو شد ، زیرا آنچه در واقعیت میدیدم اصلا شباهت به برنامه های کارتونی نداشت .

بارها در برنامه های کارتونی دیده ام که کامیونی بی درو پیکر است و درب و کاپوت و بارش جدا از خودش حرکت می کند اما روز گذشته آن را از نزدیک و در واقعیت مشاهده کردم و با خودم گفتم چطور می شود اصلا بر این ماشین نشست چه اینکه باری با آن حمل کرد .

می دیدم ، کامیونی کاملا درب و داغان  که بدنه اش پوسیده بود و اصلا دیگر توان کا رکردن نداشت ،  وقتی با مسئولین صحبت می کردم متوجه شدم اصلا برایشان این وضعیت از اولویت ها محسوب نمی شود ،  زیرا می گفتند خب ماشین معدن است دیگر،  انگار معاینه فنی ، سالم بودن خودرو فقط در جاده ها اهمیت دارد و اصلا در معادن که با جان کارگران ارتباط مستقیم دارد ، مهم نبوده  و از ارزش چندانی برخوردار نیست .

گرچه معدن آبنیل بیرونی خوبی داشت و تمام امکانات اولیه را برای کارگران ، از جمله ، حمام ،بوفه ، نمازخانه ، چای خانه و غیره را فراهم اورده بود اما امکانات کارگری برا ی استخراج و تولید در حد اولیه بود و انگار اصلا برای انها برنامه ریزی نشده بود که پیشرفتی در این عرصه داشته باشند ، واقعا در معادن ذغال سنگ می توان اوج زندگی کارگری و فقر را مشاهده کرد ،

گرچه یکی از مسئولین ذغال سنگ در پاسخ به من مبنی بر اینکه چرا ماشین ها و ابزار آلات تولید اینقدر فرسوده هستند و چرا فکری نمی کنید ، گفت : ما همین که حقوق کارگران را ردیف کرده و می پردازیم کلی کار انجام می دهیم قیمت ذغال پایین است و شرکت هم سرمایه کافی برای بروز رسانی وسایل خود ندارد لذا اکنون ما با امکانات ۶۰ سال پیش کار می کنیم .

اینجا جا دارد به نمایندگان  استان کرمان گوشزد کنیم که کرمان دومین استان مالیات ده کشور است و بهشت معادن محسوب می شود لذا چرا باید کارگرانش برا ی تولید هنوز  با کمترین امکانات کار کنند و از ابزار پوسیده و مستهلک استفاده کنند و نمایندگان تنها با تعدادی حرف و شعار مدعی حل مشکلات کارگری باشند ؟

یادم است در یک جلسه وقتی از یک نماینده کرمان مطالبه کردیم که برای مردم کرمان چه کردید و چرا مردم باید به شما افتخار کنند ، گفت : مردم باید به ما افتخار کنند چون هر دو نماینده شان رئیس دو کمیسیون  از مجلس هستند  و مردان بزرگی پرورش داده اند ، لذا باید بگوییم چرا مردم موظفند به نمایندگانشان افتخار کنند ، اما نمایندگان ما به مردمشان نه تنها افتخار نکنند بلکه تنها  انها را برای برگه های  رای خود ذخیره سازی می کنند .

زندگی کارگران معادن به توجه همه جانبه مسئولان استانی بستگی دارد نه فقط یک قشر و یک مسئول بلکه باید دغدغه تک تک مسئولان استانی از شرکت ذغال سنگ گرفته تا بالاترین فرد کرمانی در  رتبه کشوری  باشد لذا نباید تغافل را الگوی پیشرفت خود برای رسیدن به پست و مقام های بالا قرار داده ومردم نجیب کرمان را فراموش کنند .

انتهای پیام /

 

 

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه